УДОСКОНАЛЕННЯ СТИМУЛЮЮЧОЇ РОЛІ ДЕРЖАВИ У ГАЛУЗІ ПРОДОВОЛЬЧОГО ЗАБЕЗПЕЧЕННЯ УКРАЇНИ (НА ПРИКЛАДІ АКВАКУЛЬТУРИ)

Ключові слова: державне регулювання, продовольче забезпечення, продовольча безпека, аквакультура, стимули, дерегуляція, цифровізація, біобезпека, просторове планування

Анотація

У статті обґрунтовано необхідність посилення стимулюючої ролі держави у системі продовольчого забезпечення України на прикладі аквакультури як стратегічної підсистеми продовольчих систем і сільських економік. Показано, що в умовах воєнних і післявоєнних обмежень ключовими чинниками розвитку аквакультури є не лише фінансова підтримка, а й передбачуваність доступу до водних ресурсів, ефективність адміністративних процедур та інституційна спроможність реалізації політик. Запропоновано трирівневу модель державного стимулювання, що поєднує економічні, регуляторні та інноваційні інструменти з акцентом на цифровізацію, дерегуляцію, просторове планування, KPI (Key Performance Indicators, ключові показники ефективності) та моніторинг. Розкрито роль Закону України «Про аквакультуру» як інституційного ядра сектору та обґрунтовано потенціал програм компенсації вирощування рибопосадкового матеріалу.

Посилання

European Union. European Maritime, Fisheries and Aquaculture Fund (EMFAF) 2021–2027. Brussels: European Commission, 2021. URL: https://oceans-and-fisheries.ec.europa.eu/funding-and-investment/emfaf_en (дата звернення: 06.12.2025).

Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO). Blue Transformation in Fisheries and Aquaculture. Rome: FAO, 2022. URL: https://www.fao.org/fishery/en/bluetransformation (дата звернення: 11.12.2025).

Lundvall B.-Å. National Systems of Innovation: Toward a Theory of Innovation and Interactive Learning. London: Pinter Publishers, 1992. Pp. 45–76, 215–247.

Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). Innovation, Productivity and Sustainability in Food and Agriculture. Paris: OECD Publishing, 2021. URL: https://www.oecd.org/en/topics/agriculture-and-fisheries.html (дата звернення: 09.12.2025).

Porter M.E. The Competitive Advantage of Nations. New York: Free Press, 1990. Pp. 131–173, 552–589.

Rodrik D. Industrial Policy for the Twenty-First Century. CEPR Discussion Paper. 2004. No. 4767. Pp. 1–12, 27–39.

Williamson O.E. The Economic Institutions of Capitalism: Firms, Markets, Relational Contracting. New York: Free Press, 1985. Pp. 15–45, 171–205.

World Organisation for Animal Health (WOAH). Aquatic Animal Health Code. Paris: WOAH, актуал. ред. URL: https://rr-europe.woah.org/app/uploads/2024/08/en_csaa_2024-1.pdf (дата звернення: 17.12.2025).

Бородіна О.М. Продовольча безпека: теорія, методологія, практика. Київ: Ін-т екон. та прогнозув. НАН України, 2014. С. 112–168, 241–286.

Про аквакультуру: Закон України від 18 верес. 2012 р. № 5293-VI (зі змін. і допов.). Відомості Верховної Ради України. 2013. № 43. Ст. 616. URL: https://zakon.rada.gov.ua/laws/show/5293-17 (дата звернення: 10.12.2025).

Шубравська О.В. Сталий розвиток агропродовольчої системи України: виклики та пріоритети. Економіка і прогнозування. 2018. № 3. С. 7–24.

European Union (2021) European Maritime, Fisheries and Aquaculture Fund (EMFAF) 2021–2027. European Commission. Available at: https://oceans-and-fisheries.ec.europa.eu/funding-and-investment/emfaf_en (accessed 06 December 2025).

Food and Agriculture Organization of the United Nations (2022) Blue transformation in fisheries and aquaculture. Rome: FAO. Available at: https://www.fao.org/fishery/en/bluetransformation (accessed 11 December 2025).

Lundvall B.-Å. (1992) National systems of innovation: Toward a theory of innovation and interactive learning. London: Pinter Publishers.

Organisation for Economic Co-operation and Development (2021) Innovation, productivity and sustainability in food and agriculture. Paris: OECD. Available at: https://www.oecd.org/en/topics/agriculture-and-fisheries.html (accessed 09 December 2025).

Porter M. E. (1990) The competitive advantage of nations. New York: Free Press.

Rodrik D. (2004) Industrial policy for the twenty-first century. Working paper No. 4767, Paris: CEPR.

Williamson O. E. (1985) The economic institutions of capitalism: Firms, markets, relational contracting. New York: Free Press.

World Organisation for Animal Health (2024) Aquatic Animal Health Code. Paris: WOAH. Available at: https://rr-europe.woah.org/app/uploads/2024/08/en_csaa_2024-1.pdf (accessed 17 December 2025).

Borodina O. M. (2014) Prodovolcha bezpeka: teoriia, metodolohiia, praktyka [Food security: theory, methodology, practice]. Kyiv: Institute for Economics and Forecasting of the National Academy of Sciences of Ukraine. (in Ukrainian)

Verkhovna Rada of Ukraine (2013) Pro akvakulturu: Zakon Ukrainy vid 18 veresnia 2012 r. No. 5293-VI (zi zminamy i dopovnenniamy) [On aquaculture: Law of Ukraine]. Vidomosti Verkhovnoi Rady Ukrainy, no. 43, Article 616. Available at: https://zakon.rada.gov.ua/laws/show/5293-17 (accessed 10 December 2025). (in Ukrainian)

Shubravska O. V. (2018) Stalyi rozvytok ahroprodovolchoi systemy Ukrainy: vyklyky ta priorytety [Sustainable development of the agri-food system of Ukraine: challenges and priorities]. Ekonomika i prohnozuvannia, vol. 3, pp. 7–24. (in Ukrainian)

Опубліковано
2026-03-03
Як цитувати
Сидоренко, В. (2026). УДОСКОНАЛЕННЯ СТИМУЛЮЮЧОЇ РОЛІ ДЕРЖАВИ У ГАЛУЗІ ПРОДОВОЛЬЧОГО ЗАБЕЗПЕЧЕННЯ УКРАЇНИ (НА ПРИКЛАДІ АКВАКУЛЬТУРИ). Підприємництво та інновації, (39), 58-62. https://doi.org/10.32782/2415-3583/39.8